Nga Zakeeya Ali
Të dashur prindër, jam e bindur që shumë prej jush do ta gjejnë veten në këto rreshta. Siç e dimë, pavarësisht përkushtimit tonë maksimal, fëmijët herë pas here bëhen sfidues. Mirëpo, të qenit të vetëdijshëm për misionin tonë si prindër dhe mbështetja te Allahu (SWT) janë burimet që na japin forcë në ditët më të vështira.
Ky shkrim vjen si një dritë shprese për t’ju treguar se nuk jeni vetëm. Nëse pesha e prindërimit bëhet e papërballueshme, kërkoni ndihmë dhe mos vuani në heshtje. Asnjë fëmijë nuk ka të drejtë të bëhet burim ankthi dhe dëshpërimi për prindin e tij.
Këshilla për ditët e vështira Kur fëmijët ju kthejnë fjalë dhe, të rrëmbyer nga mendjemadhësia, kujtojnë se dinë më shumë se ju – mos e merrni personale.
Kur botës i shfaqin anën e tyre më të mirë, ndërsa juve ju drejtohen me përçmim e rrotullim sysh – mos e merrni personale.
Kur me miqtë janë shpirti i shoqërisë, ndërsa me ju janë nevrikë dhe mospërfillës – mos e merrni personale.
Kur u shërbejnë të tjerëve me vullnet, por rënkojnë e përtacojnë sapo ju kërkoni diçka prej tyre – mos e merrni personale.
Kur vënë në dyshim mënyrën si i keni rritur dhe premtojnë se do të jenë “prindër më të mirë” se ju – mos e merrni personale.
Kur sillen sikur çdo gjë u takon me të drejtë dhe harrojnë të thonë një “faleminderit” për gjithë sakrificat tuaja – mos e merrni personale.
Të dashur prindër, shpërblimin tuaj e keni te Allahu (SWT). Ju nuk keni nevojë për “notën” apo miratimin e fëmijëve tuaj për punën që keni bërë. Ky është cikli i jetës; edhe prindërit tanë u sakrifikuan njësoj për ne.
Fëmijët janë amanet dhe rritja e tyre është një adhurim ndaj Krijuesit. Do të vijë dita kur ata do të bëhen vetë prindër dhe vetëm atëherë do ta kuptojnë peshën e sakrificës sonë. Deri atëherë, le të gjejmë prehje në namaz, forcë në dua dhe shërim për zemrat tona përmes dritës së Kuranit.
Mos harroni: Allahu nuk na ngarkon kurrë me më shumë seç mund të mbajmë!
