Fëmija është njeriu i së ardhmes, dhe faza e fëmijërisë është nga fazat më të rëndësishme të jetës së njeriut. Prandaj, Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – i kushtoi kujdes fëmijës dhe edukimit të tij që nga momentet e para të lindjes, madje edhe para se ai të ekzistonte. Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – urdhëroi burrat të zgjedhin gruan e duhur, e cila do të jetë nënë dhe shkollë për fëmijën, si dhe inkurajoi gratë të zgjedhin burrin e mirë, i cili do të jetë baba dhe shembull për të, që fëmija të rritet dhe të edukohen në një mjedis të shëndetshëm dhe të bëhet një anëtar i dobishëm në ndërtimin e shoqërisë dhe kombit.
Nga udhëzimet e Profetit – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – në trajtimin e fëmijës është prania e gëzimit dhe lumturisë në ditët e para të jetës së tij. Siç ka thënë Salman ibn Amer el-Dhabi: “Kam dëgjuar Profetin të thotë: ‘Për djalin bëni akika (sakrificë), rrjedhni gjak për të dhe largoni dëmin prej tij.’” (Buhari)
Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – inkurajoi gjithashtu emërtimin e fëmijës dhe zgjedhjen e një emri të bukur. Ai ka thënë: “Emrat më të dashur për Allahun janë Abdullah dhe Abdur-Rahman.” (Muslim) Kjo tregon kujdesin për fëmijën që nga lindja dhe nderimin e tij, duke e ndihmuar të gëzohet kur thirret me një emër të bukur.
Kështu fillon dhe zhvillohet kujdesi i Profetit – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – për fëmijën, përmes udhëzimeve të tij fisnike në çdo fazë të rritjes së tij, duke filluar me mbjelljen e kuptimeve fetare, mësimin e adhurimit, dhe duke vazhduar me aspektet morale dhe psikologjike.
Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – mbillte në zemrën e fëmijës kuptime fetare, siç tregohet në fjalët e tij drejtuar Abdullah ibn Abbas: “O djalë, ruaj Allahun dhe Ai do të të ruajë ty. Ruaj Allahun dhe do ta gjesh atë përballë teje. Kur të pyesësh, pyes Allahun; kur të kërkosh ndihmë, kërko ndihmë nga Allahu. Dije se nëse e gjithë ummeti do të bashkohej që të të japë diçka, nuk do të të jepnin asgjë përveç asaj që Allahu e ka caktuar për ty; dhe nëse të gjithë do të bashkonin që të të dëmtojnë me diçka, nuk do të të dëmtonin përveç asaj që Allahu e ka caktuar për ty. Pennat janë ngritur dhe librat janë tharë.” (Ahmed)
Një tjetër aspekt i kujdesit të Profetit për fëmijën ishte urdhri ndaj prindërve që ta mësojnë fëmijën të jetë i bindur ndaj Allahut, që të rritet me lidhje të forta me Të. Siç tregohet nga Abdullah ibn Amr ibn el-As: “Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – ka thënë: ‘Udhëzoni fëmijët tuaj për namaz në moshën shtatë vjeçare, dhe rrihni ata mbi të në moshën dhjetë vjeçare, dhe ndani shtratin mes tyre.’” (Ahmed)
Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – theksonte gjithashtu stabilitetin psikologjik të fëmijës dhe drejtësinë mes tyre, duke paralajmëruar prindërit të mos krijojnë xhelozi mes fëmijëve duke favorizuar njëri mbi tjetrin, qoftë në aspekt material apo shpirtëror. Kur En-Nu’man ibn Beshir dëshironte të bënte një dhuratë për një nga fëmijët e tij dhe donte të dëshmonte Profetin, ai i tha: “O Beshir, a ke fëmijë të tjerë përveç këtij?” Ai tha: “Po.” Profeti pyeti: “A u ke dhuruar të tjerëve të njëjtën gjë?” Ai tha: “Jo.” Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – tha: “Atëherë mos më bëni dëshmitar, sepse nuk dëshmoj për padrejtësi.” (Muslim)
Edhe në rastin e puthjes, Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – inkurajonte drejtësinë mes fëmijëve. Anas – Allahu qoftë i kënaqur me të – tregon: një njeri u ul me Profetin dhe puthi djalin e tij duke e vendosur në gjunjët e tij. Më pas erdhi vajza dhe ai e vendosi pranë tij, dhe Profeti tha: “Ti nuk i ke bërë të barabartë.” (Bejheki)
Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – u dha prindërve dhe edukatorëve shembull të mirë në trajtimin e fëmijëve, me mëshirë, butësi, dashuri dhe kujdes.
Siç tregohet nga Abdullah ibn Shaddad për babanë e tij: “Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – hyri një herë në namazin e ikindisë ose mesdrekës, duke mbajtur Hasan ose Husein në krah. Profeti e vendosi dhe më pas vazhdoi namazin. Unë isha ulur mbrapa dhe pashë fëmijën mbi shpinën e Profetit ndërsa ai falte, dhe unë u ktheva në sediljen time. Kur Profeti përfundoi namazin, njerëzit thanë: ‘O Profet i Allahut, ke bërë një ruku të gjatë.’ Ai tha: ‘Jo, fëmija më ka hipur mbi shpinën time dhe nuk desha ta nxitja derisa të kryente nevojën e tij.’” (Hakim)
Anas tregon se Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – tha: “Shkoj në namaz duke dashur ta zgjas, por kur dëgjoj të qarat e fëmijës, e shpejtoj namazin për të lehtësuar nënën që kujdeset për të.” (Buhari)
Profeti luante dhe argëtonte fëmijët e shokëve të tij, duke sjellë gëzim mes tyre. Anas tregon: “Kisha një vëlla që quhej Abu Umeir. Kur vinte Profeti, ai thoshte: ‘O Abu Umeir, çfarë bën zogushi?’” (Buhari) – zogushi i vogël.
Kjo tregon se edhe duke pasur pozitë të lartë dhe përgjegjësi të madhe, Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – tregonte kujdes dhe dashuri për fëmijët.
Ai nuk linte asnjë rast pa edukuar fëmijën me butësi dhe dashuri. Siç tregon Umar ibn Ubaida: “Kur isha djalë në krah të Profetit, dora ime shpërthente ushqimin. Profeti tha: ‘O djalë, thuaj Bismillah, ha me dorën tënde të djathtë dhe ha nga ajo që është pranë teje.’ Pas kësaj, mënyra ime e të ngrënit ndryshoi.” (Buhari)
Profeti gjithashtu inkurajonte fëmijën të kërkonte të drejtën e tij dhe ta ruante atë, duke e mësuar drejtësinë dhe respektin për të tjerët. Siç tregon Sahl ibn Sa’d: “Kur u soll një pije, ishte djali në të djathtë dhe pleqtë në të majtë. Profeti pyeti djalin: ‘A më lejon t’ua jap atyre?’ Djali tha: ‘Jo, me të vërtetë nuk do t’ua jap askujt pjesën time.’ Profeti e vendosi atë në dorën e tij.” (Buhari)
Profeti – paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të – ndaloi prindërit të mallkonin fëmijët e tyre, për të mos e rrezikuar fëmijën ose veten. Ai tha: “Mos lutni kundër vetes, fëmijëve tuaj apo pasurisë suaj. Mos përputhni një kohë kur kërkohet nga Allahu dhe ai do t’ua pranojë lutjen.” (Muslim)
Duke shqyrtuar jetën dhe hadithet e tij, shihet se Profeti i kushtonte fëmijës kohë dhe vëmendje të madhe. Ai ishte një baba i dashur dhe një edukator i mençur, i cili argëtonte, mësonte dhe edukonte.
Qëllimi i tij ishte të krijonte burra të devotshëm dhe të ndërtonte një ummet. Me këtë edukim dhe udhëzime të tij, ai formoi një brez të përsosur në besim, adhurim, moral dhe sjellje, dhe shumë fëmijë të shquar dolën nga kjo brez, të cilët luajtën rol të rëndësishëm në shoqërinë islame të hershme, si Abdullah ibn Zubair, Abdullah ibn Umar, Muadh ibn Xhabel, Muadh ibn Afra, Muadh ibn Amr ibn el-Chemuh, Sumra ibn Xhendeb, Rafe’ ibn Khudhej, Hasan dhe Husein – Allahu qoftë i kënaqur me ta – të cilët morën pjesë aktive në mbrojtjen e Islamit dhe u bënë shembuj për të gjithë fëmijët muslimanë.
