Nga Zakeeya Ali
Në momentet tona më të errëta, pyetja “Pse unë?” na vjen si një britmë instinktive. Shpesh harrojmë se jeta nuk është rastësi, por një gërshetim mësimesh dhe sprovash. Kurani na kujton qartë: “Çdo e mirë që të takon është nga Allahu, e çdo e keqe që të godet është nga vetë ti.” (4:79). Megjithatë, ne priremi të mendojmë se besimi ynë dhe namazi duhet të na “kursejnë” nga vuajtja, duke harruar se edhe Profeti SAW, njeriu me besimin më të përsosur, u sprovua më rëndë se kushdo tjetër.
Pse na sprovon Allahu? Besimi nuk është thjesht një deklaratë me fjalë. Kur ne themi: “O Allah, unë të besoj Ty dhe kërkoj kënaqësinë Tënde”, Allahu na teston për të vërtetuar sinqeritetin e këtyre premtimeve. Mëmësia është një nga këto teste “të gjalla”. Është e lehtë të ankohesh, sepse vërtet është një punë e palodhshme, por në ato çaste kalitet durimi i vërtetë (sabri).
Ankimet dhe Imani Ankimi i tepërt është shpesh pasqyrë e një imani të luhatur. Ka një ndryshim rrënjësor midis nevojës njerëzore për të ndarë një shqetësim me një person të besuar dhe ankimimit kronik te çdo vesh që na dëgjon. Përpara se të kërkojmë ngushëllim te njerëzit, duhet të kërkojmë ndihmë te Burimi i të gjithë forcës – Allahu, përmes duasë dhe namazit.
Mësimi nga “Heroinat e heshtura” Ndonjëherë, për të kuptuar peshën e bekimeve tona, duhet të shohim betejat e të tjerëve. Autorja kujton listën prekëse të një motre myslimane, e cila në kulmin e dhimbjes së saj, gjeti forcë te shembujt e komunitetit:
- Nënat që rrisin shtatë apo dhjetë fëmijë pa asnjë ndihmë të jashtme.
- Ato që rrisin fëmijë me nevoja të veçanta apo autizëm, duke sakrifikuar karrierën me dashuri.
- Gratë që përballen me sëmundje të rënda si kanceri i fëmijës, por nuk e ndalin punën për hir të Allahut.
- Nënat kryefamiljare apo ato në karrige me rrota që punojnë fort për t’u siguruar bukën fëmijëve të tyre.
- Dhe më e rënda, ato nëna që kanë përcjellë fëmijët e tyre drejt Allahut, e përsëri gjejnë forcën për të buzëqeshur e për të ecur para.
Mbyllje Këto shembuj nuk janë këtu për të minimizuar dhimbjen tonë, por për të na dhënë perspektivë. Forca jonë nuk vjen nga rrethanat e lehta, por nga mbështetja te Më i Mëshirshmi. Herën tjetër që do të ndiheni të dërrmuara nga roli i nënës, kujtoni se nuk jeni vetëm. Allahu nuk i ngarkon askujt një barrë që nuk mund ta mbajë. Çdo sfidë është një mundësi për t’u rritur dhe për të dëshmuar se imani ynë është i gjallë dhe i palëkundur.
